Tuesday, November 2, 2010

ഹണിമൂൺ നായാട്ട്

റിസപ്ഷൻ നടക്കുമ്പോൾ സ്റ്റേജില്‍ പരിചയപ്പെടാനെത്തിയ ഗുരുകുല രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്ന ഉമേഷനായൻ രാജാവ്, കുന്തീദേവിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ചെറുനാരങ്ങയും മാദ്രിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ന്യുട്രിൻ എക്ലെയർ സ്റ്റാപ്പിൾ ചെയ്തുവച്ച കോമ്പ്ലിമെന്റ്സ് കാർഡും വാങ്ങുമ്പോൾ പാണ്ഢുരാജന്റെ സാഹസിക നായാടലുകളെ പറ്റി വര്‍ണ്ണിച്ചത് കേട്ടാണ് “ഇനി കാനനഛായയില്‍ വേട്ടയാടാന്‍ പോകുമ്പോൾ ഇങ്ങേരുടെ കൂടെ പോയിട്ടൊള്ള കേസേയുള്ളു“ എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത്.

വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞ് ഒരാഴ്ചയായിക്കാണണം. പത്തുമണിയുടെ മട്ടൺ സൂപ്പ് കുടി കഴിഞ്ഞ് മാസ്റ്റർ അന്തപുരത്തിൽ കമിഴ്ന്ന് കിടന്ന് നാനയിലെ നടുപേജ് കണ്ടാസ്വദിക്കുകയായിരുന്ന പാണ്ഢുവിന്റെ അരികിലെത്തി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കോൺസെണ്ട്രേഷൻ കളയാതെ നനുത്ത സ്വരത്തിൽ കുന്തീ ദേവി ആ കാര്യമുണർത്തിച്ചു.

“പ്രഭോ! വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ഇത്തവണ കനത്ത മഴക്ക് സാധ്യതയുണ്ട് എന്ന് കേൾക്കുന്നു!“

അതുകേട്ട്,

“അതിന് ഞാൻ മീൻപിടിക്കാൻ കടലിൽ പോകുന്നില്ല...പിന്നെന്താ?“ എന്ന ഭാവേനെ പാണ്ഢുമഹാരാജാവ് കുന്തീ ദേവിയെ നോക്കിയത് കണ്ട്,

“അല്ലാ അങ്ങയുടെ നായാട്ടിനെ പറ്റി ഒത്തിരി കേട്ടിട്ടുള്ളതാകയാൽ മാദ്രിക്ക് അങ്ങയുടെ നായാട്ടിലുള്ള വൈദഗ്ദ്യം കൂടെ അറിഞ്ഞാൽ കൊള്ളാമെന്നുണ്ടെന്നറിയുന്നു. മാദ്രി പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ ഇപ്പോൾ എനിക്കും ഒരു ആഗ്രഹം. മഴ സീസൺ തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ രഥത്തിൽ പോക്കും നായാട്ടും നടക്കില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട്, എന്തായാലും ഹണിമൂൺ ട്രിപ്പിന് പോണം. അപ്പോൾ, നമുക്ക് ഹണിമൂണിന് കാട്ടിലേക്ക് അങ്ങട് പോയാലോ?”

പാണ്ഢുവിന് മാദി, കുന്തിമാരുടെ ആവശ്യം സ്വീകാര്യമായിരുന്നു. ഒരു സെക്കന്റ് ഒപ്പീനിയനുവേണ്ടി ഭീഷ്മ പിതാമഹനോട് തിരക്കിയപ്പോൾ അദ്ദേഹവും “വെരി ഗുഡ്. വെരി ഗുഡ്’ എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അത് സമ്മതിച്ചു.

യഥാവിധി, പണ്ഢുരാജൻ തന്റെ ഭാര്യമാരായ കുന്തിയേയും മാദ്രിയേയും കൊണ്ട് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നൂലപ്പവും മൊട്ടക്കറിയും ഒരു ഇരുന്നാഴി കപ്പ് കണ്ണൻ ദേവൻ ചായയും കഴിച്ച് കൊട്ടാരത്തില്‍ പുതിയതായി വാങ്ങിയ തേരില്‍ നായാട്ടിനായി പുറപ്പെട്ടു.

ചെമ്മണ്‍ പാതകള്‍ താണ്ടി രാജവാഹനം കാടിനുള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ എസ്കോർട്ട് വന്ന രഥങ്ങളോട് തിരികെ പോകാൻ രാജാവ് കല്പിച്ചു. ഇത് കണ്ട് കുന്തീ ദേവിയും മാദ്രീ ദേവിയും പരസ്പരം നോക്കി, “ആള് പുലിയാണ് ട്ടാ” എന്നർത്ഥത്തിൽ ചുണ്ട് പിളർത്തി തലയാട്ടി.

ഇടം വലം ഭാഗത്ത്, ചില പെട്ടി ഓട്ടോ റിക്ഷയില്‍ കിളികള്‍ ഇരിക്കുമ്പോലെ, മൃദുമേനിയുള്ള പത്നിമാര്‍ ചേര്‍ന്നിരിക്കുമ്പോള്‍ ചെറിയ ചെറിയ കുടുക്കങ്ങളും ഉലയലുകളും രാജാവ് ആസ്വദിച്ചു, പത്നിമാരും!

പകൽ സമയമായിരുന്നെങ്കിലും, വന്‍‌വൃക്ഷങ്ങളുടെ തണലാൽ മൂടപ്പെട്ട കാട്ടുറോട്ടില്‍ തൃസന്ധ്യയുടെ ഇരുട്ട് വീണ് പരന്നിരുന്നു. ഘോരവരനമാണ്, മൃഗങ്ങളുടെ ശബ്ദങ്ങളും മുരളലും കേട്ട് കുന്തീ, മാദ്രി ദ്വയങ്ങളുടെ മുഖത്ത് ചെറുതായി ഭയം നിഴലിച്ചത് കണ്ട് മഹാരാജന്‍, അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനായി കുന്തിയേം മാദ്രിയേം കവിളില്‍ പതിയെ ഉമ്മ വച്ച് പറഞ്ഞു,

“ങേ?? പാണ്ഢുവിന്റെ ധര്‍മ്മപത്നിമാര്‍ക്കും ഭയമോ? അതും നോം കൂടെയിരിക്കുമ്പോള്‍?“

“അത് വേണ്ട! പാണ്ഢുവിനോട് മുട്ടാന്‍ പോന്ന ഒരു മൃഗവും ഈ വനത്തിലില്ല. ഉണ്ടായിരുന്നു, പണ്ട്. അവരുടെയൊക്കെ വാരിയെല്ലുകള്‍ കൊട്ടാരത്തിന്റെ പിറകിലെ വിറകുപുരയിൽ എരുമക്ക് കഞ്ഞിവക്കുന്ന വലിയ അടുപ്പിന്റെ സൈഡിൽ ചാരമിടുന്നതിന്റെ മുകളില്‍ കെട്ടി ഞാത്തിയിട്ടിട്ടുണ്ട്!!“

അത് കേട്ട് മന്ദസ്മിതം പൂണ്ട പത്നിമാര്‍ അദ്ദേഹത്തോട് ഒന്നും കൂടെ ഒട്ടി ചേര്‍ന്നിരുന്ന് പറഞ്ഞു.

‘എന്തൊരു ധൈര്യം. എന്തൊരു ചങ്കുറപ്പ്. അയ്യാ സാമി ഒരു സിങ്കമാണ് എന്ന് ആ ബ്രോക്കർ പറഞ്ഞത് എത്ര സത്യം!!’

കാട്ടുപാതയുടെ വീതി തീരെ കുറഞ്ഞുതുടങ്ങി. പാതയിപ്പോൾ ഇപ്പോള്‍ നന്നേ ചെറിയ വഴിയാണ്. രഥത്തിന് കഷ്ഠിച്ച് പോകാനേ കഴിയുന്നുള്ളൂ. കുതിരകളുടെ മേല്‍ വഴിക്കരുകില്‍ നില്‍ക്കുന്ന മുള്ളുകളുള്ള ചിലതരം വള്ളികൾ കോറി ചെറിയ പാടുകള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നു.

പാണ്ഢു രഥത്തിന്റെ സ്പീഡ് നന്നേ കുറച്ചു.

കുന്തീദേവിയാണത് ആദ്യം കണ്ടത്. പാതക്കരുകില്‍ കിടക്കുന്ന പണി വൃത്തി കുറഞ്ഞ ഷോട്ട് പുട്ടുകള്‍ പോലെയുള്ള വസ്തു ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.

‘ങ്ങേ??? അപ്പോൾ ഈ വനത്തില്‍ ആനയുമുണ്ടോ??’

അത് കേട്ടവശം രഥം സഡൻ ബ്രേയ്ക്കിട്ട് നിറുത്തി, “എന്ത്യേ??” എന്ന് ചോദിച്ച് നിറുത്തിയ മഹാരാജാവ്, ആനപ്പിണ്ടം കാണുകയും രഥത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി ആനപ്പിണ്ടത്തിന്റെ ചൂട് നിരീക്ഷിച്ച് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.

‘ഉം... പിണ്ടമിട്ടിട്ട് മിനിറ്റുകളേ ആയിട്ടുള്ളൂ. ആതാ ഈ ആവി. ഒറ്റയാനാവണം. അതാ കാല്‍ പാടുകള്‍ അധികമില്ലാത്തത്!! എന്തായാലും നമുക്ക് റൂട്ട് മാറ്റിപ്പിടിക്കാം. വല്ല മാനിനേയോ മൊയലിനേയോ വേട്ടയാടുന്നതേ നിങ്ങൾക്ക് ശരിക്കും എഞ്ജോയ് ചെയ്യാൻ പറ്റൂ. തന്നെയുമല്ല, ഒറ്റയാന്മാര്‍ക്ക് കാറും രഥവുമെല്ലാം കണ്ടൂട. ഷോളയാല്‍ വനത്തില്‍ ഈയിടെ ഒരു ജീപ്പിനെ ആന കുത്താന്‍ വന്നതിന്റെ വീഡിയോ ക്ലിപ്പ് നിങ്ങള്‍ കണ്ടില്ലേ?‘

രഥത്തിലേക്ക് ചാടിക്കയറി കുതിരകളെ തിരിച്ച്, യൂടേണെടുത്ത് ആദ്യത്തെ റൈറ്റെടുത്ത് വീണ്ടും യാത്ര തുടര്‍ന്നു.

Tuesday, September 21, 2010

വീണ്ടും ചില രാജകീയ വിവാഹങ്ങള്‍

ധൃതരാഷ്ട്രരും പാണ്ഢുവും വിദുരരും ജനിച്ചത് വല്യ ഗ്യാപ്പില്ലാതായിരുന്നതിനാല്‍ ഏറെക്കുറെ ഒരേസമയത്ത് തന്നെ അവര്‍ക്ക് പ്രായപൂര്‍ത്തിയായി.

ധൃതരാഷ്ട്രര്‍ ജന്മനാ അന്ധനായിരുന്നതിനാല്‍ ഭീഷ്മര്‍ പാണ്ഢുവിനെ രാജാവാക്കുകയും ഭീഷ്മരുടെ ഐഡികള്‍ക്കനുസരിച്ച് രാജ്യം ഭരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

ധൃതരാഷ്ട്രര്‍, ഗാന്ധാര രാജാവിന്റെ പുത്രിയും മലയാളത്തിന് പുറമേ തമിഴ് തെലുങ്ക് കന്നട എന്നീ മൂന്ന് ഭാഷകളും എഴുതാനും വായിക്കാനും അറിയുന്നവളും സദ്ഗുണസമ്പന്നയുമായ ഗാന്ധാരിയെ വിവാഹം ചെയ്തു.

‘കണ്‍മണി നീയെന്‍ കരം പിടിച്ചാല്‍ കണ്ണുകളെന്തിന് വേറേ?’ എന്ന നിലപാടില്‍ നിന്ന ധൃതരാഷ്ട്രരോട്, ‘ഇല്ല, അങ്ങേക്കില്ലാത്ത സൌഭാഗ്യങ്ങളൊന്നും എനിക്കും വേണ്ട‘ എന്ന് പറഞ്ഞ് തന്റെ കണ്ണുകള്‍ മൂടിക്കെട്ടി കാഴ്ചശക്തി ഉപേക്ഷിച്ച ഗാന്ധാരി, തന്റെ ഭര്‍ത്താവിന് എന്തെങ്കിലും കുറവുണ്ടെങ്കില്‍, ‘അത് നിങ്ങളുടെ വിധിയെന്ന് കരുതി സമാധിക്കൂ!’ എന്ന് പറയുന്ന ഭാര്യമാരുടെ ഇടയില്‍ എന്നും ഒരു പ്രഹേളികയായി നിലകൊണ്ടു.

ഭഗവാന്‍ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പിതാവായ വസുദേവരുടെ സഹോദരിയായിരുന്നു പൃഥ. പൃഥയുടെ അമ്മായിയെ കല്യാണം കഴിച്ചിരുന്ന കുന്തീഭോജന്‍ മക്കളില്ലാതെ വിഷമിച്ച് കഴിയവേ പൃഥയെ ദത്തെടുത്ത് വളര്‍ത്തുകയുണ്ടായി.

കുന്തീഭോജന്റെ വളര്‍ത്തുമകളായതിനാല്‍ പൃഥയെന്ന പേരിനേക്കാള്‍ പ്രശസ്തമായത് കുന്തി K.B. എന്ന പേരായിരുന്നു. ഈ സത്ഗുണങ്ങളില്‍ ഗാന്ധാരിയോളം വരുന്ന മിസ്. കുന്തി K.B. പില്‍ക്കാലത്ത് പാണ്ഢുരാജാവിന്റെ ധര്‍മ്മ പത്നിയാവുകയും പേര്‍ മിസ്സിസ്സ് പാണ്ഢു എന്നാകുകയും ചെയ്തു.

പ്രസവിച്ചപ്പോള്‍ ആള്‍ കുറച്ച് വീക്കായിരുന്നെങ്കിലും പ്രായപൂര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ നല്ല അത്‌ലറ്റിക് ബോഡിയും എനര്‍ജ്ജെറ്റിക്കുമായിരുന്ന പാണ്ഢുമഹാരാജാവിന് ‘ഇവന് ഹ്മ്..ഒരു ഭാര്യ പോരാണ്ട് വരും!’ എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ, ദീര്‍ഘവീക്ഷണമുള്ള ഭീഷ്മപിതാമഹന്‍, കുന്തിയെ കൂടാതെ പാണ്ഢുമഹാരാജാവിനെ കൊണ്ട് ഒരു വിവാഹം കൂടെ കഴിപ്പിച്ചു. മാദ്ര രാജാവായ ശല്യരുടെ സഹോദരി മാദ്രിയുമായി.

ഇന്റര്‍കാസ്റ്റ് ബ്രീഡായിരുന്ന വിദുരര്‍ക്ക് അതേ പോലുള്ള ഒരു ബന്ധം അന്വേഷിച്ച ഭീഷ്മപിതാമഹന്‍ ദേവകന്‍ എന്ന ബ്രാഹ്മണന് ഒരു ശൂദ്രസ്ത്രീയില്‍ ഒരു പെണ്‍കുഞ്ഞുണ്ട് എന്ന്‍ കൊട്ടാരം ബ്രോക്കര്‍ വഴി അറിഞ്ഞതിന്‍ പ്രകാരം അവിടേക്ക് ചെന്ന് അവരെ പ്രപോസ് ചെയ്യുകയും ആ പുത്രിയെ കൊണ്ട് വിദുരരേയും കെട്ടിക്കുകയും ചെയ്തു.

രാജകൊട്ടാരത്തിന്റെ മാസ്റ്റര്‍ ബെഡ് റൂമുകളിലെയും അറ്റാച്ച്ഡ് ബാത്ത് റൂമുകളിലേം വിളക്കുകള്‍ പിന്നീട് പല പല രാത്രികളിലും രണ്ടും മൂന്നും തവണ ഓണാവുകയും ഓഫുകയും ചെയ്തു.

കൊട്ടാരത്തില്‍ നിന്നും കോഴിമുട്ടക്കും ആട്ടിന്‍ പാലിനും മുരിങ്ങക്കായയും ഹോള്‍സെയിലായി ഓര്‍ഡര്‍ പോയി. കൊട്ടാരത്തിലെ കുക്കിങ്ങ് & മെയിന്റനന്‍സ് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്റിലുള്ളവര്‍ തമ്മില്‍ തമ്മില്‍... ‘രുക്കുമണീ.. രുക്കുമണീ.. എന്തിറ്റണ്ടീ അവടെ ശബ്ദം!’ എന്ന് അടക്കിപ്പിടിച്ച് പാടി.

കൊട്ടാരത്തിനകത്തെ ഓരോ ഇടനാഴിയിലും റൊമാന്റിക്ക് അന്തരീക്ഷം വന്നുനിറഞ്ഞു. പാണ്ഢു- കുന്തീ-മാദ്രീ പ്രണയം കണ്ട് ആവശം മൂത്ത, പരസ്പരം ചേരാതെ മടിച്ചുനിന്ന ഒരുപാട് ഓക്സിജനുകളും ഹൈഡ്രജനുകളും ഒന്നുക്ക് രണ്ട് എന്ന് വച്ച് ചേര്‍ന്ന്, പാണ്ഢുവിന്റേയും പത്നിമാരുടേയും ശരീരത്തില്‍ നിന്ന് പൊടിഞ്ഞ്, ഇറ്റാലിയന്‍ വെണ്ണക്കല്ല് പതിച്ച ഫ്ലോറില്‍ ജലമായി ഇറ്റിറ്റു വീണു!

യഥാവിധി കര്‍ത്താവിനുള്ളത് കര്‍ത്താവിനും സീസര്‍ക്കുള്ളത് സീസര്‍ക്കും കൊടുത്ത് പാണ്ഢു, രാജ്യത്തിന്റെ അതിരുകള്‍ വികസിപ്പിച്ച്, കുരുവംശത്തിന്റെ പ്രശസ്തിയും നിലയും വിലയും പ്രതാപവും വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ച്, സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം വരും മുന്‍പേയുള്ള അമേരിക്കയെ പോലെ, കുരുവംശം എന്ന് കേട്ടാല്‍ ജനങ്ങളുടെയിടയില്‍ മൊത്തത്തില്‍ ‘ഓഹ്! എന്നാ സെറ്റപ്പാ.. അച്ചായോ!’ എന്ന അഭിപ്രായം നേടിയെടുത്തു.

Tuesday, August 3, 2010

വിദുരരുടെ ജനനം ഒരു ഫ്ലാഷ് ബാക്ക്

മനുഷ്യജീവിതത്തില്‍ സംഭവിക്കുന്നതെല്ലാം ഒരു നെറ്റ്‌വര്‍ക്കിന്റെ ഭാഗമാണെന്നതിന് മറ്റൊരു തെളിവാണ് വിദുരജനനകഥ.

മാണ്ഢവ്യമഹര്‍ഷി സൈലന്റ് വാലിക്കടുത്തൊരു കാട്ടില്‍ തപസ്സനുഷ്ഠിക്കുന്ന കാലം. വേദങ്ങളിലും ഉപനിഷത്തുകളിലും കിടു വിവരവും, തപോബലം കൊണ്ട് ആര്‍ക്കിട്ട് പണികൊടുക്കാനും ഒരു അമ്പത് മില്ലി വെള്ളത്തിന്റെ(കൈകുമ്പിളില്‍ കൊള്ളുന്ന)ആവശ്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂവെങ്കിലും മഹര്‍ഷി പൊതുവേ ആരേയും മെക്കട്ട് കയറാത്ത ശാന്തപ്രകൃതനും മിതഭാഷിയും നാലാള് കൂടുമ്പോഴേക്കും തന്റെ അറിവിന്റെ കട്ട് ഏന്‍ പേയ്സ്റ്റ് ഷോ നടത്താന്‍ നില്‍ക്കാത്തവനുമായിരുന്നു. തെളി!

ഏഴരവെളുപ്പിന് ഉറക്കമുണരുന്ന മഹര്‍ഷി ആശ്രമത്തിന്റെ പിറകിലൂടെ വെറ്റിലപ്പാറ ജങ്ക്ഷന്‍ വഴി ഒരു പത്തുമിനിറ്റ് നടന്നാലെത്തുന്ന ഗംഗാനദിയുടെ ഒരു പോഷക തോട്ടിലാണ് പ്രഭാതകര്‍മ്മ ചികിത്സ. പ്രധാനകര്‍മ്മവും ബാക്കി വഴിപാടുകളും നടത്തി മാവില കൊണ്ട് പല്ലുതേച്ച് കുല്‍ക്കുഴി, ആഴവും ഒഴുക്കും കുറഞ്ഞ ഭാഗത്ത് മൂക്ക് പൊത്തിപ്പിടിച്ച് രണ്ട് മുങ്ങ് മുങ്ങി, കരയില്‍ കയറി ഈര്‍ക്കിളി കൊണ്ട് കുത്തി കൊണ്ടുപോകുന്ന രാധാസ് സോപ്പ് രണ്ടുകൈ കൊണ്ടും മാറി മാറി പിടിച്ച് ചന്തിയും കാല്‍മുട്ടിന്റെ പിറകിലും ഇഞ്ചപ്പുല്ല് കൂട്ടി തേച്ച് ശുദ്ധമാകും. മൂഡ് തോന്നിയാല്‍ മലന്നും കമിഴ്ന്നും ഒരു പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ് നീന്തും.

കാവിമുണ്ട് കുളിക്കണ സോപ്പു തന്നെ വച്ച് തേച്ച് വെള്ളത്തില്‍ ഒന്ന് അലമ്പി ഊരിപ്പിഴിയും. കരക്ക് കയറി ഒന്ന് കുടഞ്ഞ് ഉദയ സൂര്യന്റെ രശ്മിയില്‍ മഴവില്ല് തീര്‍ത്ത് അതിന്റെ മനോഹാരിത നോക്കി നിന്ന്, കണ്ണടച്ച് ‘പരിശുദ്ധമറിയമേ തമ്പുരാന്റമ്മെ... പാപികളായ ഞങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി..’ ചൊല്ലും. പിന്നീട് തിരികെ ആശ്രമത്തിലെത്തി നല്ല കടുപ്പത്തിൽ ഒരു കാപ്പി, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു സുലൈമാനി!

വയസ്സ് അമ്പത് കഴിഞ്ഞതോടെ ഡയറ്റൊക്കെ കണ്ട്രോൾഡാണ്. നോൺ‌വെജ് പൂര്‍ണ്ണമായും ത്യജിച്ചു. മിക്ക ദിവസങ്ങളിലും കൊള്ളിക്കിഴങ്ങ് ചെണ്ടൻ പുഴുങ്ങിയതോ കാവുത്ത് പുഴുക്കോ ആയിരിക്കും പ്രാതല്‍‌. റ്റച്ചിങ്ങ്സായി കാന്താരി ചമ്മന്തിയും. കിഴങ്ങുവര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ ഗ്യാസാണ്, എങ്കിലും ഉണ്ടാക്കാനും തിന്നാനും എളുപ്പമാണ്. നേരത്തോട് നേരമിരുന്നാല്‍ ചീത്തയാവുകയുമില്ല.

ഭക്ഷണശേഷം വായ് കുൽക്കുഴി വന്ന് ധ്യാനനിരതനായി ആ ഒരു ഇരുപ്പങ്ങിരുന്നാൽ പിന്നെ വൈകിട്ട് ഒരു അഞ്ചര വരെ അങ്ങിനെയിരിക്കും. സന്ധ്യാവന്ദനവും നടത്തവും കഴിഞ്ഞ് ദൂരദര്‍ശനില്‍ വാര്‍ത്ത തുടങ്ങുന്ന നേരത്ത് കിടക്കും.

മാണ്ഢവ്യമഹർഷി അങ്ങിനെ ചെവിക്ക് മുകളിൽ ഒരു വകച്ചിലിട്ട് കേശഭാരം മുകളിലേക്കാക്കി ചീകി കുടുമ കെട്ടി, അതിന് ചുറ്റും ചെറിയ രുദ്രാക്ഷത്തിന്റെ ബാന്റ് ഡബിൾ ചുറ്റിട്ട്, ബാക്കിയുള്ള മുടി താഴോട്ട് വകഞ്ഞിട്ട് വളരെ കംഫർട്ടബിളായി തപസനുഷ്ടിക്കുന്ന കാലത്ത് ഒരുനാല്‍ രാജകിങ്കരന്മാരുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ചോടി വന്ന ചില മോഷ്ടാക്കൾ, മോഷണ ദ്രവ്യം ഒളിപ്പിക്കാൻ പറ്റിയ ഒരു സ്ഥലം നോക്കി നടക്കുമ്പോൾ, മഹർഷിയുടെ ആശ്രമം കാണുകയും

‘ദാണ്ടേ... അങ്ങോട്ട് നോക്കെടാ നല്ല ബെസ്റ്റ് സെറ്റപ്പ്‘ എന്ന് കൂട്ടത്തിലൊരു കള്ളന്‍ പറയുകയും, അവര്‍ പതിയ ആശ്രമത്തിന്റെ പിറകിലൂടെ കയറി, സ്റ്റോറിൽ ഒളിപ്പിച്ച് വക്കുകയും ചെയ്തു.

സാധാരണ, എത്ര തപസ്സിലാണെങ്കിലും ഇനി ഉറക്കമാണെങ്കിലും ആശ്രമത്തിനരികിലൂടെ ഒരു കൊതുക് പറന്നാൽ പോലും അറിയാറുള്ള ആളാണ് മഹർഷി. പക്ഷെ, ഇത് ആളറിഞ്ഞതേയില്ല.

കള്ളന്മാരെ തിരഞ്ഞ് നാടായ നാടും കാടായ കാടുമലഞ്ഞ രാജകിങ്കരന്മാർ കനകമലയുടെ താഴെ നിന്ന് കള്ളന്മാരെ പിടികൂടുകയും തൊണ്ടിമുതൽ അന്വേഷിച്ച് മാണ്ഢവ്യമഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തിലെത്തുകയും ചെയ്തു.

മഹര്‍ഷി അറിയാതെ ഇവര്‍ക്കിതിന്റെ അകത്ത് വക്കാന്‍ ഒരിക്കലും കഴിയില്ല എന്നും തൊണ്ടി സൂക്ഷിക്കാന്‍ കൂട്ടുനില്‍ക്കുന്നതും കുറ്റകരമാണെന്നും ആരോപിച്ച് സംസാരിച്ച ഭടന്മാരുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്കൊന്നും മറുപടി പറയാതിരുന്ന മഹർഷിയെയും കള്ളന്മാർക്കൊപ്പം രാജസന്നിധിയിൽ ഹാജരാക്കി.

രാജാവിന്റെയും മന്ത്രിമാരുടേയും ചോദ്യങ്ങൾക്കും മൌനം പാലിച്ച മഹർഷിയോട് കോപിച്ച രാജാവ് മറ്റു കള്ളന്മാർക്കൊപ്പം ശൂലത്തിൽ തറച്ച് കൊല്ലുവാന്‍ കല്പിച്ചു. അത് കേട്ടിട്ടും മഹർഷി, നരസിംഹറാവുവിനെ പോലെ മുഖം പിടിച്ചതല്ലാതെ, ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

കല്പനക്ക് ശേഷം രാജാവിന്, “അല്ലെങ്കില്‍ മുനിയെ ശൂലം കയറ്റണോ??“ എന്ന് ഒരു സന്ദേഹം മനസ്സിലുദിച്ചെങ്കിലും, മന്ത്രിമുഖ്യന്‍ ‘നിയമം നിയമമാണ്, അതിന് മഹര്‍ഷിയെന്നോ രാജാവെന്നോ മന്ത്രിയെന്നോ വ്യത്യാസമില്ല!’ എന്ന് പറഞ്ഞ് ശിക്ഷകൊടുക്കാന്‍ സപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുകയുമായിരുന്നു.

ശൂലത്തിൽ തറച്ച് ആഴ്ചയൊന്ന് കഴിഞ്ഞിട്ടും മാണ്ഢവ്യമഹർഷി മാത്രം മരിച്ചിട്ടില്ല എന്നറിഞ്ഞ രാജാവ്, മന്ത്രിയെ വിളിച്ച്.... ‘പാമ്പുകടിക്കാന്‍...ഞാനപ്പഴേ പറഞ്ഞതാ...’ എന്ന് പിറുപിറുക്കുകയും മഹർഷി ആൾ ചില്ലറക്കാരനല്ല, വേഗം ചെന്ന് മാപ്പപേക്ഷിച്ചില്ലെങ്കിൽ സൂപ്പറൊരു പണി കിട്ടാന്‍ ചാന്‍സുണ്ട് എന്നും പറഞ്ഞു.

ശൂലത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ച് മാപ്പപേക്ഷിച്ച് കാൽക്കൽ വീണ രാജാവിനെ പിടിച്ചെണീപ്പിച്ച മാണ്ഢവ്യമഹർഷി, ‘സാരല്യ. നിന്നോട് ഞാൻ ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു പോ... നെവര്‍ മൈന്റ്. പിന്നെ പണി, അത് കൊടുക്കേണ്ട ആൾക്കിട്ട് ഞാൻ നേരിട്ട് കൊടുത്തോളാം!‘ എന്ന് പറഞ്ഞ് അവിടെ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.

ആള് നേരെ പോയത് സാക്ഷാൽ യമരാജാവിന്റെ അടുത്തേക്കായിരുന്നു, സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക്.

മഹർഷിയെ കണ്ടതും സിംഹാസനസ്ഥനായിരുന്ന യമരാജാവ് ആദരസൂചകമായി എണീറ്റുവന്ന് മുനിയുടെ കാൽക്കൽ തൊട്ട് വന്ദിച്ചു ഭൂമിയിലെ ജീവജാലങ്ങളുടെം മഹർഷിയുടെം ക്ഷേമാശ്വര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചു.

അതിന് മറുപടിയായി മാണ്ഢവ്യമഹർഷി ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു:

‘കഴിഞ്ഞ ഒരാഴ്ചയായി ശൂലത്തേല്‍ ഗ്രില്‍ഡ് ചിക്കന്‍ കിടക്കുമ്പോലെ കിടന്നിരുന്നതുകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരുടെ വിശേഷം അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. പക്ഷെ.., എനിക്ക് സുഖംന്ന് പറഞ്ഞാൽ.... ഇതിലും വിട്ടൊരു സുഖം ഇനി കിട്ടാനില്ല എന്ന സ്ഥിതിയായിരുന്നു!!‘

പാപഭാരത്താല്‍ തലകുനിച്ച യമരാജാവ് പറഞ്ഞു.

“അങ്ങ് കെ.ജി.ടു. വില്‍ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് തുമ്പികളെ പിടിച്ച് അവയുടെ വാലില്‍ ഈര്‍ക്കിള്‍ കയറ്റി രസിച്ച വകയില്‍ ഒരു ശിക്ഷ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണങ്ങിനെ പറ്റിയത്. ഒന്നും വിചാരിക്കരുത്!“

ഇത് കേട്ട മാമുനിയുടെ കണ്ട്രോൾ പോയി, കോപത്താല്‍ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു:

“നോക്കിയ ഏതാ ബ്ലാക്ക്ബറിയേതാ എന്ന് പോലും തിരിച്ചറിവില്ലാത്ത പ്രായത്ത് ഒരു നിസാര പ്രാണിയെ ഈര്‍ക്കിളികൊണ്ട് കുത്തിയതിനുള്ള ശിക്ഷയാണോ... അമ്പത് കഴിഞ്ഞ എന്നെ ആന്ത്രം വഴി ശൂലം അടിച്ച് കയറ്റി ഒരാഴ്ച ഇടുന്നത്??”

അത് കേട്ട് കുറ്റബോധത്താല്‍ നിന്ന യമദേവനെ മഹര്‍ഷി,

“തല്‍ക്കാലം മോന്‍... ഇവിടെ ഡ്യൂട്ടിടൈമിലെ ബ്ലോഗെഴുത്തും ഗൂഗിള്‍ ചാറ്റും ബസ്സിറക്കലുമൊക്കെ മതിയാക്കി, ഭൂമിയില്‍ ഒരു ശൂദ്രസ്ത്രീയുടെ വയറ്റില്‍ പിറന്ന്, ഒരു മനുഷ്യായുസ്സ് ജീവിച്ച് മര്യാദക്കാരനായിട്ട് വാ!!“ എന്ന് ശപിച്ചുകൊണ്ട് യമന്റെ പാസ്പോർട്ടിൽ 85 വർഷത്തേക്ക് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് നോ എന്റ്ട്രി സ്റ്റാമ്പും അടിച്ച് കയ്യിൽ കൊടുത്തു!

അങ്ങിനെയാണ് വിദുരര്‍ ജനിക്കുന്നത്.

Tuesday, June 22, 2010

ധൃതരാഷ്ട്രറും പാണ്ഡുവും പിന്നെ വിദുരരും..

അമിതമായ ദാമ്പത്യസുഖങ്ങളിൽ മുഴുകിയിരുന്ന വിചിത്രവീര്യൻ, ഏഴുവർഷത്തെ ദാമ്പത്യജീവിതത്തിനു ശേഷം സന്തതികളൊന്നുമുണ്ടാകാതെ മരിച്ചു പോയി.

മരണ കാരണം, മഞ്ഞപ്പിത്തം വന്ന് ശരിക്കും ഭേദമാവുന്നതിന് മുൻപേ കോഴിയിറച്ചി തിന്നതാണെന്നും, അല്ല കൊട്ടാരവളപ്പിലെ കൊക്കരണിക്ക് സമീപം നിൽക്കുന്ന വരിക്കപ്ലാവിലെ ചക്ക തിന്നതാണെന്നും; ഇതു രണ്ടുമല്ല, മാസങ്ങളോളം ഉറങ്ങാത്തതിരുന്ന് ഇൻസോംനിയ എന്ന അസുഖം വരികയും അങ്ങിനെ മരണപ്പെടുകയായിരുന്നു എന്നും പറയപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഹവ്വെവർ, ആള് തട്ടിപ്പോയി!

ഒരുത്തൻ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് സന്തതികളുണ്ടാകാതിരുന്നാൽ അവരേക്കാളേറേ പ്രയാസം അമ്മായിഅമ്മക്കും ബന്ധുക്കൾക്കും അയല്പക്കക്കാർക്കുമാണല്ലോ എന്നും!

അംബികയിലും അംബാലികയിലും തന്റെ മകൻ വിചിത്രവീര്യന് കുട്ടികളുണ്ടാവാത്തതിൽ മനംനൊന്ത സത്യവതി കുരുവംശത്തിൽ സന്തതികളുണ്ടാവാനുള്ള മറ്റുവഴികളെ കുറിച്ച് ഭീഷമരുമായി ആലോചിച്ചു.

രണ്ടുപേരും കൂടെ പല പേരുകളും ലിസ്റ്റ് ചെയ്തെങ്കിലും, അവരുടെ യോഗ്യത, കുലം, സ്വഭാവം എന്നിവയൊക്കെ കണക്കിലെടുത്ത് ഷോർട്ട് ലിസ്റ്റ് ചെയ്തപ്പോൾ ആരുടേം പേർ അവശേഷിച്ചില്ലായിരുന്നു.

‘സുന്ദരികളായ അംബികയേം അംബാലികയേം ഭീഷ്മർക്ക് തന്നെയങ്ങ് ഭാര്യമാരായി സ്വീകരിച്ചൂടേ?’ എന്ന് സത്യവതി ഭീഷ്മരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും, വിചിത്രവീര്യന്റെ കൂടെ ഏഴു കൊല്ലം ഭാര്യമാരായി കഴിഞ്ഞത് ഒരു എഴുപത് കൊല്ലത്തിന്റെ ഗുണം ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകും എന്നോർത്തോ എന്തോ താൻ ദാശമുഖ്യന് നൽകിയ ശപഥത്തിൽ നിന്നും വ്യതിചലിക്കാൻ ഭീഷ്മർ കൂട്ടാക്കിയില്ല.

കുട്ടികളില്ലാതെ കുരുവംശം കൂമ്പടഞ്ഞ് പോകുമല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ സത്യവതിയുടെയും ഭീഷമരുടേം മനസ്സ് വല്ലാതെ നീറിപ്പുകഞ്ഞു.

അങ്ങിനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം, ഭീഷ്മർ പരാശരമുനിയെ സൂപ്പർമാർക്കറ്റിൽ വച്ച് കണ്ട കാര്യവും മുനി, സത്യവതിയുടെ ക്ഷേമൈശ്വര്യങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചതായും പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് സത്യവതിക്ക് പണ്ട് കടത്തുവഞ്ചിയിൽ വച്ച് പരാശരമുനിയിൽ നിന്നും തനിക്കുണ്ടായ പുത്രൻ വേദവ്യാസന്റെ കാര്യം ഓർമ്മവരുന്നത്.

‘അമ്മ, എന്നെ ചുമ്മാ ഒന്ന് മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചാൽ മതി ഉടനെ തന്നെ ഞാൻ അങ്ങെത്തിക്കോളാം‘ എന്നൊരു വരം സത്യവതിക്ക് കൊടുത്തിട്ടായിരുന്നല്ലോ വേദവ്യാസൻ പണ്ട് പോയത്. അതുകൊണ്ട് സത്യവതി വ്യാസനെ മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കുകയും ആ മകൻ വാക്ക് പാലിച്ചുകൊണ്ട് ഉടൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട്, അമ്മയെ വന്ദിച്ചുകൊണ്ട് ഇഷ്യൂ എന്താണ്‌ തിരക്കി.

വേദവ്യാസനെ അന്ന് കണ്ടതിന് ശേഷം, ശന്തനുമഹാരാജാവിനെ വിവാഹം കഴിച്ചതും ചിത്രാംഗദനെയും വിചിത്രവീര്യനേം പ്രസവിച്ചതും, ചിത്രാംഗദനെ ഗന്ധർവ്വൻ പെടച്ചതും, വിചിത്രവീര്യന് ഇൻസോംനിയ വന്നതും അങ്ങിനെ കുരുവശത്തിൽ, കുരു ഇല്ലാതായ വിവരവും സത്യവതി മകനോട് വിവരിച്ചു.

അമ്മയുടെ ആഗ്രഹപ്രകാരം, വ്യാസൻ തന്റെ സ്റ്റെപ് സഹോദരപത്നിമാരായ അംബികയേം അംബാലികേം പരിണയിച്ചു.

നല്ല വിവരവും ബുദ്ധിയും തങ്കപ്പെട്ട സ്വഭാവമായിരുന്നുവെങ്കിലും, വ്യാസൻ കാഴ്ചക്ക് തീരെ ലുക്കില്ലായിരുന്നു. (മൂന്ന് കൊല്ലത്തോളം കുളിക്കാതെ, ക്ഷൌരം ചെയ്യാതെ, മരുഭൂമിയിൽ ജീവിച്ച ആടുജീവിതത്തിലെ നായകന്റെ പോലെയിരുന്നിരിക്കണം!)

അദ്ദേഹത്തെ മനസ്സിലാക്കി, മനസ്സിലൂടെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയും മുൻപേ വ്യാസൻ തന്റെ ആഗമനോദ്ദ്യേശത്തിൽ വ്യാപൃതനായതുകൊണ്ടാവാം മാനസ്സികവും ശാരീരികവുമായി യാതോരു അടുപ്പവും ഭാര്യമാർക്ക് തോന്നുകയുണ്ടായില്ല.

കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ച് വ്യാസനെ സമീപിച്ച അംബിക പ്രസവിച്ച കുഞ്ഞ് ജന്മനാ അന്ധനായിരുന്നു, ധൃതരാഷ്ട്രർ.

അംബാലികയുടെ മുഖമാവട്ടേ... വ്യാസന്റെ ആ നില്പ് കണ്ട് പേടിച്ച് വിളറി വെളുത്തുപോവുകയും അങ്ങിനെ അവൾ പ്രസവിച്ച കുട്ടി ജന്മനാ പണ്ഢുരോഗിയാവുകയും ചെയ്തു. അതാണ് പാണ്ഢു.

ജനിച്ച രണ്ടു കുട്ടികളും സ്ക്രാപ്പായി പോയതിനാൽ സത്യവതി യോഗ്യനായ കുട്ടിക്കുവേണ്ടി ഒന്നു കൂടെ ട്രൈ ചെയ്യാം എന്ന് തീരുമാനിക്കുകയും സത്യവതി അംബാലികയെ ഒരിക്കൽ കൂടെ വ്യാസന്റെ സമീപത്തേക്ക് വിട്ടു.

അമ്മായിഅമ്മമാർക്കൊക്കെ ഭയങ്കര ബഹുമാനം കൊടുത്തിരുന്ന കാലമായിരിക്കണം. ഇന്നാണെങ്കിൽ പോയി വല്ല പണി നോക്കാൻ പറഞ്ഞെനെ!

വിരൂപനായ വ്യാസ മഹർഷിയെ പ്രാപിക്കാനുള്ള വൈമനസ്യത്താൽ അംബാലിക, തന്റെ ദാസിയായ ശൂദ്രസ്ത്രീയെ തനിക്കു പകരം മഹർഷിയുടെ അടുക്കലേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു.

“റാണി കല്പിച്ചതും ദാസി ഇച്ഛിച്ചതും ഡിഷും ഡിഷും!“ എന്ന് പറഞ്ഞപോലെയായിരുന്നു അത്.

തികഞ്ഞ അഭിമാനത്തോടും ആഹ്ലാദത്തോടും ആവേശത്തോടും കൂടിയായിരുന്നു ദാസി വേദവ്യാസനെ സമീപിച്ചത്. തികഞ്ഞ ബുദ്ധിമതിയും വിവേകമതിയും സ്നേഹവാരിധിയും സമർത്ഥയുമായിരുന്ന ആ ദാസി, വേദവ്യാസന് ഇഷ്ടപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളിലൂന്നി സ്നേഹഭാഷണങ്ങൾ നടത്തിയും പ്രസിദ്ധ പ്രേമകാവ്യങ്ങളുടെ ഏറ്റവും പഞ്ചുള്ള നാലുവരികൾ ഈണത്തിൽ ചൊല്ലിയും മഹർഷിക്ക് ആ രാത്രി ഒരിക്കലും മറക്കാനാകാത്ത ഒരു രാത്രിയാക്കി മാറ്റി.

ആ സുന്ദരസുരഭില യാമങ്ങളുടെ തിരുശേഷിപ്പായി ആ സ്നേഹമയിയും നല്ലവളുമായ ദാസിക്ക് അതിയോഗ്യനായൊരു ഒരു കുഞ്ഞുപിറന്നു. വിദുരർ!!

Tuesday, June 8, 2010

വിചിത്രവീര്യമഹാരാജാവിന്റെ ഇരട്ടവിവാഹം

രാജകൊട്ടാ‍രത്തിലേക്കുള്ള വീതികൂടിയ ഒരു റോഡ്.

പാതയോരങ്ങളിൽ ചുറ്റിനും സ്കുൾ വിട്ട് പോകുന്ന കുട്ടികൾ, റ്റീച്ചർമ്മാർ, മിസലേനിയസ് കാലനടക്കാർ, നാലു മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു!

വാനപ്രസ്ഥത്തിനൊരുങ്ങുന്ന സൂര്യൻ ആകാശത്ത് ഓറഞ്ച് കളർ സ്പ്രേ പെയിന്റടി തുടങ്ങാൻ ബോട്ടിലെടുത്ത് കുലുക്കി ‘കിണി..കിണി’ ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്നു.

അശ്വാരൂഢന്മാരായ പടയാളികളുടെ എസ്കോർട്ടോടെ, നാല് കുതിരകളെ പൂട്ടിയ ഒരു രഥം ചെമ്മൺ പാതയെ തരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അതിവേഗം മുൻപോട്ട് നീങ്ങുന്നു. കൂട്ടത്തിൽ മുതിർന്ന ഉരുളൻ കല്ലുകൾ സൈഡിലേക്ക് തെറിച്ചുമാറുകയും ചെറുകിട സൈസുകൾ തിരിച്ച് ഭൂമിയിലേക്ക് അമരുകയും ചെയ്തു.

കുളമ്പടികളും കുതിരയുടെ ‘ങ്യാഹ്ഹഹ’ എന്നൊരു കരച്ചിലും അന്തരീക്ഷത്തിന് സീരിയസ്സ് ഛായയേകി.

ഒറ്റക്കും തെറ്റക്കും പാതയോരത്തിനരികെ ചില പ്രജകൾ ഭീഷ്മരെ കാണുമ്പോൾ കൈകൂപ്പി തൊഴുത്,

“മഹാനായ ഭീഷ്മർ നീണാൽ വാഴട്ടേ... സർവ്വേശ്വരൻ ഭീഷ്മർക്ക് എന്നും ഈ കണ്ട്രോൾ നൽകട്ടേ...“ എന്ന് മുദ്രാവാക്യം വിളിക്കുന്നു.

അത് കേട്ട് ഭീഷ്മർ, ‘ഒക്കെ നമ്മുടെ പിള്ളാരാ’ എന്ന ഭാവേനെ അംബിക അംബാലികമാരെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നു.

ഭീഷ്മർ പക്കാ സീരിയസ്സ് റ്റൈപ്പല്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അംബിക, വിചിത്രവീര്യനെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങിനെ ചോദിച്ചു.

‘ഞങ്ങളെ വരിക്കാൻ പോകുന്ന രാജാവ് കാണാൻ എങ്ങിനെ? സ്വഭാവം? ബോഡിഷേപ്പ് എങ്ങിനെ? ഞങ്ങൾ രണ്ട് സൈഡിലും നിൽക്കുമ്പോൾ രണ്ടു ജർമ്മൻ ഫോർവേഡുകളുടെ നടുക്ക് നിൽക്കുന്ന സെനഗലിന്റെ ഗോളിയെ പോലെയാവുമോ??‘

അതുകേട്ട് ഭീഷ്മർ ഗൂഢമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ടിങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

“സീ... ഏതൊരു ഭാര്യയുടേം ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യം എന്നുള്ളത്, പ്രണയം കൊണ്ട് വീർപ്പുമുട്ടിക്കുന്ന ഒരു ഭർത്താവിനെ കിട്ടുക എന്നതാണ്. ആ കേസിലൊരു പരാതി നിങ്ങൾ പറയില്ല എന്നെനിക്ക് 100% ഉറപ്പുണ്ട്. അയ്യോ... ഇനി കുറച്ച് നേരം റെസ്റ്റ് എടുത്തിട്ട് പ്രണയിക്ക്യേ....എന്നാ നിങ്ങൾ പറയാൻ പോകുന്നത്. അത് പോരേ? ഗ്ലാമറിലും ബോഡി ഷേയ്പ്പിലും എന്തിരിക്കുന്നൂ?“

ഭീഷ്മരുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് പ്രേമപരവശയായ ആ സഹോദരിമാർ, നാണത്താൽ താഴോട്ട് നോക്കി പുഞ്ചിരി തൂകി നിന്നു.

കൊട്ടാരത്തിന്റെ ഗേയ്റ്റിൽ രഥമെത്തുന്നു.

അംബയേം അംബികയേം അംബാലികയേം പ്രതീക്ഷിച്ച് നിന്ന വിചിത്രവീര്യൻ ഗേയ്റ്റിനരികിലേക്ക് ഓടി വരുന്നു. വിളക്കും നിറയും കൊണ്ട് വരുന്ന അമ്മ സത്യവതിക്കും പരിവാരങ്ങൾക്കും മുൻപേ...

മൂന്ന് പേരെ പ്രതീക്ഷിച്ചിടത്ത് രണ്ടാളെ കണ്ടതുകൊണ്ട് വിചിത്രവീര്യന്റെ മുഖത്ത് ഉദിച്ചുപൊന്തിയ ഗൌരവം മനസ്സിലാക്കിയ ഭീഷ്മർ പറഞ്ഞു:

‘അനിയാ.. അംബ രാ‍ജകുമാരിക്ക് വേറെ ഒരു ലൈനുണ്ട്. സ്നേഹിക്കുന്ന ഹൃദയങ്ങളെ പിരിക്കുന്നത് കൊടും പാപമാണ്. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ വഴിയിൽ വച്ച് അംബയെ തിരിച്ചയച്ചു!‘

ഭീഷ്മരുടെ അഭിപ്രായം അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട്, “ അതേതായാലും നന്നായി. എനിക്കും മൂന്ന് പേരെ ഒരേ സമയം കല്യാണം കഴിക്കുന്നതിനോട് ഒട്ടും താല്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിന് ടെക്നിക്കലി ചില പ്രോബ്ലംസ് ഉണ്ടല്ലോ!“ എന്ന് പറഞ്ഞ് രാജകുമാരിമാരുടെ കൈകലിൽ പിടിച്ച് വിചിത്രവീര്യൻ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് നടന്നു.

എങ്ങും ആഹ്ലാദം. വിചിത്രവീര്യ മഹാരാജാവിന്റെ മധുവിധു ആഘോഷങ്ങൾക്കായി കൊട്ടാരമൊരുങ്ങി. രണ്ടാം നിലയിലെ മാസ്റ്റർ ബെഡ് റൂമുകളും!

Friday, May 14, 2010

അംബ അം‌ബിക അം‌ബാലിക

കുട്ടിയും കോലും കളിച്ച് നടക്കുന്ന പ്രായത്തിൽ രാജാവായ വിചിത്രവീര്യൻ, ആ പ്രായം കടന്നിട്ടും രാജ്യകാര്യങ്ങളിലൊന്നും യാതോരു താല്പര്യവും കാണിച്ചില്ലെങ്കിലും മറ്റു ചില കാര്യങ്ങളിൽ ഭയങ്കര ഉത്സാഹമുള്ളവനായിരുന്നു. പാരമ്പര്യമായി, പരാശരമുനി തൊട്ട് ആരും ഒട്ടും മോശമല്ല എങ്കിലും വിചിത്രവീര്യന്റെ അടുത്ത് അവരൊന്നും ഒന്നുമല്ലായിരുന്നു!

വിചിത്രവീര്യന്റെ നല്ലനടപ്പുകൊണ്ട് ഹസ്തിനപുരിയിലെ പെണ്ണുങ്ങളുടെയെല്ലാം മനസമാധാനം പോയി, രാജകൊട്ടാരത്തിന്റെ കോമ്പൌണ്ട് വാളിന്റെ അടുത്തുകൂടെ പോലും പെണ്ണുങ്ങൾ പോകാതായി. മുറ്റമടിക്കാനും അടിച്ചുവാരാനും വരെ പെണ്ണുങ്ങളെയൊന്നും വരാത്ത അവസ്ഥ!

ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറും സുഖഭോഗങ്ങളിൽ മുഴുകി കൂരച്ച നെഞ്ചും കുഴിഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന വിചിത്രവീര്യനെ ‘പെണ്ണുകെട്ടിച്ചാൽ ശരിയായിക്കോളും!’ എന്ന കൊട്ടാരം സൈക്കാർട്ടിസ്റ്റിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം വിചിത്രവീര്യന്റെ വിവാഹം നടത്തുവാൻ ഭീഷ്മർ തീരുമാനിച്ചു.

കാശി രാജാവിന്റെ മൂന്ന് പുത്രിമാരായിരുന്നു അംബയും അംബികയും അംബാലികയും. മൂന്നുപേരും കട്ടക്ക് കട്ട സുന്ദരികൾ. 30 കൊല്ലം മുൻപത്തെ ജയഭാരതിയും ഷീലയും ശ്രീവിദ്യയും പോലെ. 10 കൊല്ലം മുൻപുള്ള ഐശ്വര്യാറായിയും മാധുരി ദീക്ഷിത്തും കേയ്റ്റ് വിൻസലറ്റും പോലെ.

അവരുടെ സ്വയംവരം നടക്കാൻ പോകുന്നു എന്ന വിവവരമറിഞ്ഞ് ‘എന്നാ നമ്മുടെ വിചിത്രനെയും മേക്കപ്പിട്ട് അങ്ങോട്ട് വിട്ടാലോ?’ എന്ന ആലോചനയുണ്ടാവുകയും, ‘ഓ... വിട്ടേച്ചാലും മതി. നടക്കുന്ന കാര്യം ആലോചിക്ക്!’ എന്ന പൊതു അഭിപ്രായത്തെ തുടർന്ന്, ഭീഷ്മർ വിചിത്രവീര്യന്റെ ബിനാമിയായി അങ്ങോട്ട് തിരിച്ചു.

സ്വയംവരമൂഹൂർത്ത സമയത്ത് കാശിരാജ സന്നിധിയിലെത്തിയ ഭീഷ്മർ നേരെ സ്വയംവര മണ്ഡപത്തിലേക്ക് കയറിച്ചെന്ന് മുന്നു രാജകുമാരിമാരേയും ബലമായി പിടിച്ച് തന്റെ തേരി കയറ്റി. ഇതുകണ്ട് ക്ഷുഭിതരായ, സ്വയംവരത്തിന് ഫുൾ മേയ്ക്കപ്പിൽ മിക്ക രാജാക്കന്മാരും “ഇതെന്നാ ഇടപാടാ അച്ചായോ?” എന്ന് ചോദിച്ച് ഭീഷമരെ എതിർത്തുവെങ്കിലും, ഒറ്റ രാത്രികൊണ്ട് ബോംബെയിലെ ഒരു ചേരി വരെ ഒഴിപ്പിച്ച ചരിത്രമുള്ള ഭീഷ്മർക്ക് അവരെ തോൽ‌പ്പിക്കുക എന്നത് കരന്റ് ബാറ്റ് കൊണ്ട് കൊതുകിനെ കൊല്ലുന്ന പോലെ സിമ്പിളായിരുന്നു.

കാശിരാജ്യത്തുനിന്നും ഭീഷ്മർ, ഹസ്തിനപുരിയിലേക്ക് തനിക്ക് വേണ്ടി മൂന്ന് ഭാര്യമാരേം കൊണ്ടുവരുന്നു എന്ന വാർത്ത കേട്ട് വിചിത്രവീര്യൻ ആഹ്ലാദം കൊണ്ട് മതിമറക്കുകയും,

“ഒരു കിലോ.. കുരു കളഞ്ഞ ഈന്തപ്പഴവും, വാട്ടിയ 6 കോഴിമുട്ടയും അര ലിറ്റർ മട്ടൺ സൂപ്പും ഉടൻ അന്തപുരത്തിലേക്ക് കൊടുത്തുവിട്!“ എന്ന് ഉത്തരവിടുകയും ചെയ്തു.

യാത്രാമദ്ധ്യേ കാശിരാജാവിന്റെ മൂത്തമകളായ അംബ, ‘താനും സാല്വ രാജാവും തമ്മിൽ റെക്കോഡിക്കലി മാര്യേഡ് അല്ലായിരുന്നു എന്നേയുള്ളൂ...‘ എന്നറിയിക്കുകയും ഭീഷമർ, ‘എന്നാൽ പെട്ടെന്ന് പോയി അങ്ങട് റെക്കോഡിക്കലും ആയിക്കോളൂ‘ എന്ന് പറഞ്ഞ് അംബയെ പറഞ്ഞയക്കുകയും ചെയ്തു.

Thursday, April 22, 2010

ചിത്രാംഗദൻ

മുക്കുവ ‘കന്യകയായ‘ സത്യവതിക്കും ശന്തനുമഹാരാജാവിനും ഫെർട്ടിലിറ്റി ഇഷ്യൂസ് ഒന്നും ഇല്ല എന്ന് മുൻപേ തെളിയിച്ചിരുന്നതിനാൽ അവർക്ക്, ചില ഗൾഫുകാരുടെ പോലെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് കൃത്യം 9 മാസവും 9 ദിവസവും തികഞ്ഞപ്പോൾ ചിത്രാംഗദൻ എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. ശന്തനുവിന്റെ കൃത്യനിഷ്ടത, ശുഷ്കാന്തി എന്നീ ഗുണഗണങ്ങൾ അദ്ദേഹം അങ്ങിനെ വീണ്ടും തെളിയിച്ചു.

പിന്നീട് എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് വ്യക്തമല്ല, കണ്ണുപറ്റിയതാണോ എന്തോ... അടുത്ത പുത്രനായ വിചിത്രവീര്യൻ ജനിക്കാൻ ആ ദമ്പതിമാർക്ക് കൊല്ലങ്ങളോളം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു.

വിഷു വന്നു. വർഷം വന്നു. ഓരോ തളിരിലും ഇല വന്നു കാ വന്നു. കൊട്ടാരത്തിന്റെ ഗേയ്റ്റിന്റെ പിന്നിൽ നട്ട പതിനെട്ടാം പട്ട തെങ്ങ് ചൊട്ടയിട്ടു. അതിൽ നിറയെ ഞവണിക്ക മൊട്ട പോലെ കരിക്കുകളുണ്ടായി. മഹാരാജാവിന് ഹർണിയയുടെ ഓപ്പറേഷൻ നടന്നു. കൊട്ടാരത്തിലെ കിണറ്റിൽ ഒന്നരയുടെ മോണോ ബ്ലോക്ക് ജെറ്റ് പമ്പ് വച്ചു. കൊട്ടാരം പ്ലംബർ സുരയുടെ മോൾ സുലോചന ഒളിച്ചോടി പോയി. അങ്ങിനെ കാലം കടന്നുപോയി.

പോകെ പോകെ, ശന്തനു മഹാരാജന് പ്രായമായി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലശേഷം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൂത്തപുത്രൻ ചിത്രാംഗദനെ രാജാവായി വാഴിച്ചു.

ചിത്രാംഗദൻ അച്ഛനെ പോലെ ആയോധനകലകളിലും ആ‍ടുപുലി പടവെട്ട് കിളിമാസ് കളികളിലും സമർത്ഥനും കൈക്കും കാലിനുമെല്ലാം നല്ല ബലവും ഉള്ളവനുമായിരുന്നു.

അടുത്തുപരിസരത്തുള്ള രാജാക്കന്മാരെയെല്ലാം പടവെട്ടി തോല്പിച്ച് തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ വിസ്തൃതി വർദ്ധിപ്പിച്ച് നല്ല നിലയിൽ നാടുഭരിച്ചിരുന്ന ചിത്രാംഗദനുമായി, ഒരു കന്നിമാസത്തിൽ ചിത്രാംഗദൻ എന്ന് തന്നെ പേരുള്ള ഒരു ഗുന്ധർവ്വൻ യുദ്ധത്തിന് വന്നു.

തിങ്കൾ മുതൽ വെള്ളി വരെയുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഡെയ്‌ലി രാവിലെ ഒമ്പത് മണിമുതൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് 3 മണി വരെ മാത്രം യുദ്ധം ചെയ്കയാൽ യുദ്ധം ഏതാണ്ട് ഇറാൻ-ഇറാക്ക് യുദ്ധം പോലെ കുറെ കാലം നീണ്ടുനിന്നു.

യുദ്ധം ഏതാണ്ട് 3 വർഷം പിന്നിട്ട്, ‘വടി ഒടിയേമില്ല, പാമ്പ് ചാവേമില്ല‘ എന്ന സിറ്റുവേഷൻ വന്നപ്പോൾ ഗന്ധർവ്വൻ ചിത്രാംഗദൻ, ശന്തനു മകൻ ചിത്രാംഗദനെ തന്റെ മായാശക്തി ഉപയോഗിച്ച് കബളിപ്പിച്ച് വധിച്ചു.

‘അതൊരുമാതിരി മറ്റോടത്തെ ഇടപാടായി പോയി!‘ എന്ന് ഭീഷ്മരടക്കമുള്ള പലരും മുറുമുറെത്തെങ്കിലും , ആരും ഗന്ധർവ്വനോട് മുട്ടാൻ പോയില്ല.

ചിത്രാംഗദന്റെ മരണശേഷം ഭീഷ്മരുടെ ഉപദേശപ്രകാരം പയ്യൻസായിരുന്ന വിചിത്രവീര്യൻ രാജ്യഭരണം ഏറ്റെടുത്തു.