Thursday, April 22, 2010

ചിത്രാംഗദൻ

മുക്കുവ ‘കന്യകയായ‘ സത്യവതിക്കും ശന്തനുമഹാരാജാവിനും ഫെർട്ടിലിറ്റി ഇഷ്യൂസ് ഒന്നും ഇല്ല എന്ന് മുൻപേ തെളിയിച്ചിരുന്നതിനാൽ അവർക്ക്, ചില ഗൾഫുകാരുടെ പോലെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് കൃത്യം 9 മാസവും 9 ദിവസവും തികഞ്ഞപ്പോൾ ചിത്രാംഗദൻ എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. ശന്തനുവിന്റെ കൃത്യനിഷ്ടത, ശുഷ്കാന്തി എന്നീ ഗുണഗണങ്ങൾ അദ്ദേഹം അങ്ങിനെ വീണ്ടും തെളിയിച്ചു.

പിന്നീട് എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് വ്യക്തമല്ല, കണ്ണുപറ്റിയതാണോ എന്തോ... അടുത്ത പുത്രനായ വിചിത്രവീര്യൻ ജനിക്കാൻ ആ ദമ്പതിമാർക്ക് കൊല്ലങ്ങളോളം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു.

വിഷു വന്നു. വർഷം വന്നു. ഓരോ തളിരിലും ഇല വന്നു കാ വന്നു. കൊട്ടാരത്തിന്റെ ഗേയ്റ്റിന്റെ പിന്നിൽ നട്ട പതിനെട്ടാം പട്ട തെങ്ങ് ചൊട്ടയിട്ടു. അതിൽ നിറയെ ഞവണിക്ക മൊട്ട പോലെ കരിക്കുകളുണ്ടായി. മഹാരാജാവിന് ഹർണിയയുടെ ഓപ്പറേഷൻ നടന്നു. കൊട്ടാരത്തിലെ കിണറ്റിൽ ഒന്നരയുടെ മോണോ ബ്ലോക്ക് ജെറ്റ് പമ്പ് വച്ചു. കൊട്ടാരം പ്ലംബർ സുരയുടെ മോൾ സുലോചന ഒളിച്ചോടി പോയി. അങ്ങിനെ കാലം കടന്നുപോയി.

പോകെ പോകെ, ശന്തനു മഹാരാജന് പ്രായമായി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലശേഷം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൂത്തപുത്രൻ ചിത്രാംഗദനെ രാജാവായി വാഴിച്ചു.

ചിത്രാംഗദൻ അച്ഛനെ പോലെ ആയോധനകലകളിലും ആ‍ടുപുലി പടവെട്ട് കിളിമാസ് കളികളിലും സമർത്ഥനും കൈക്കും കാലിനുമെല്ലാം നല്ല ബലവും ഉള്ളവനുമായിരുന്നു.

അടുത്തുപരിസരത്തുള്ള രാജാക്കന്മാരെയെല്ലാം പടവെട്ടി തോല്പിച്ച് തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ വിസ്തൃതി വർദ്ധിപ്പിച്ച് നല്ല നിലയിൽ നാടുഭരിച്ചിരുന്ന ചിത്രാംഗദനുമായി, ഒരു കന്നിമാസത്തിൽ ചിത്രാംഗദൻ എന്ന് തന്നെ പേരുള്ള ഒരു ഗുന്ധർവ്വൻ യുദ്ധത്തിന് വന്നു.

തിങ്കൾ മുതൽ വെള്ളി വരെയുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഡെയ്‌ലി രാവിലെ ഒമ്പത് മണിമുതൽ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് 3 മണി വരെ മാത്രം യുദ്ധം ചെയ്കയാൽ യുദ്ധം ഏതാണ്ട് ഇറാൻ-ഇറാക്ക് യുദ്ധം പോലെ കുറെ കാലം നീണ്ടുനിന്നു.

യുദ്ധം ഏതാണ്ട് 3 വർഷം പിന്നിട്ട്, ‘വടി ഒടിയേമില്ല, പാമ്പ് ചാവേമില്ല‘ എന്ന സിറ്റുവേഷൻ വന്നപ്പോൾ ഗന്ധർവ്വൻ ചിത്രാംഗദൻ, ശന്തനു മകൻ ചിത്രാംഗദനെ തന്റെ മായാശക്തി ഉപയോഗിച്ച് കബളിപ്പിച്ച് വധിച്ചു.

‘അതൊരുമാതിരി മറ്റോടത്തെ ഇടപാടായി പോയി!‘ എന്ന് ഭീഷ്മരടക്കമുള്ള പലരും മുറുമുറെത്തെങ്കിലും , ആരും ഗന്ധർവ്വനോട് മുട്ടാൻ പോയില്ല.

ചിത്രാംഗദന്റെ മരണശേഷം ഭീഷ്മരുടെ ഉപദേശപ്രകാരം പയ്യൻസായിരുന്ന വിചിത്രവീര്യൻ രാജ്യഭരണം ഏറ്റെടുത്തു.

Monday, April 19, 2010

ഭീഷ്മശപഥം

ഭീഷ്മ ശപഥം എന്ന പോസ്റ്റ് എഴുതി വന്നപ്പോൾ പല പോസ്റ്റുകളായി അല്പം ഓവറായിപോയതിനാൽ, കഥ ഇതുവരെ:

വില്ലാളി വീരൻ ശന്തനുമഹാരാജാവ് ഒരിക്കൽ കടത്തുവഞ്ചിക്കാരിയായ സത്യവതിയിൽ അനുരാഗവിലോചനനായി, പത്നിയാക്കിയാൽ തരക്കേടില്ല എന്ന ആഗ്രഹം ഉണർത്തിക്കുന്നു. സത്യവതി, ഡാഡിയോട് ചോദിക്കണം എന്ന് സൂചിപ്പിച്ചതിൻ പ്രകാരം, അപ്പൻ കാണലിന് ചെന്ന ശന്തനുവിനോട് തന്റെ മകളിലുണ്ടാകുന്ന ബൈ പ്രോഡക്റ്റുകൾക്ക് രാജ്യഭാരം കൊടുക്കാമെങ്കിൽ സമ്മതം എന്ന് ഉണർത്തിക്കുന്നു. ഗംഗാദേവിയിലുണ്ടായ പയ്യൻസിന് ഓൾ‌റെഡി രാജ്യാവകാശം കൊടുത്തതുകൊണ്ട് കടുംവെട്ടിന്റെ ഡിമാന്റ് അംഗീകരിക്കാൻ നിവ്വാഹമില്ലാതെ വിഷണ്ണനായി ഏകാന്തനായി ശന്തനു തിരിച്ച് പോകുന്നു. പിതാവിന്റെ മുഖത്ത് നിഴലിച്ച ദുഖത്തിന്റെ സങ്കടഹേതു മനസ്സിലാക്കിയ ഗംഗാദത്തൻ ദാശമുഖ്യനെ കാണാൻ പുറപ്പെടുന്നു.



‘ഹേ ദാശമുഖ്യൻ, എനിക്ക് രാജ്യം അടക്കി ഭരിക്കണമെന്നോ എല്ലാം വെട്ടിപ്പിടിച്ച് വല്യപുലിയായി പേരെടുക്കണമെന്നോ ഒരിക്കലും തോന്നിയിട്ടില്ല. അച്ഛൻ യുവരാജാവാകാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അത് അനുസരിച്ചു, അത്രെ ഉള്ളൂ. ബേസിക്കലി അതിലൊന്നും വല്യ ഇമ്പോർട്ടൻസില്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിയാണ് ഞാൻ. അതുകൊണ്ട് സീ, എന്റെ പിതാശ്രീക്ക് ചേട്ടന്റെ മകളിൽ ജനിക്കുന്ന കുട്ടികൾ കൊട്ടാരത്തിൽ വേയ്സ്റ്റുകളായി നടക്കും എന്ന് പേടിക്കേണ്ട, രാജ്യാവകാശം ആ സ്ക്രാപ്പുകൾക്കായിരിക്കും എന്ന് ഞാൻ ഇതാ ഉറപ്പ് തരുന്നു!‘

ദേവവ്രതന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട മുക്കുവശ്രീ അദ്ദേഹത്തോടു പറഞ്ഞു:

“യുവരാജൻ, അങ്ങ് ഒരു ശരാശരി മനുഷ്യനേക്കാൾ ഉയർന്ന് ചിന്തിക്കുന്നവനും ഒരു ബുദ്ധിജീവിയുമാണ്, രാജ്യാവകാശം വേണ്ട എന്നും പറഞ്ഞു, ഓക്കെ. പക്ഷെ, അങ്ങിനെ പറഞ്ഞതുകൊണ്ടായില്ല. കാരണം നിങ്ങൾ വിവാഹം കഴിച്ച് ഉണ്ടാകുന്ന കുട്ടികൾ നിങ്ങളുടെ പോലെ ചിന്തിക്കുന്നവരാകണമെന്നില്ലല്ലോ?
അവർ ഒരുവേള, അവർക്കും അവകാശമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് അലമ്പിനു വന്നാലോ? ഭാര്യയും പിള്ളേരും ഒന്നും ആവാത്തതുകൊണ്ട് അങ്ങേക്ക് ഇപ്പോൾ അത് മനസ്സിലാവില്ല. സ്വന്തമായി പിള്ളേർ ഉണ്ടായാൽ, ഈവൻ അന്യായമായ ആവശ്യമാണെങ്കിൽ പോലും തന്ത തള്ളകൾ മക്കളുടെ സന്തോഷത്തെക്കരുതി അത് നടത്തിക്കൊടുക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചുപോകും. അപ്പോൾ, ന്യായമായ ആവശ്യമാണെങ്കിൽ പറയാനുമില്ല. സോ, അങ്ങിനെയൊരു സെറ്റപ്പിൽ എന്റെ മോൾടെ ക്ടാങ്ങൾക്ക് രാജ്യം കിട്ടുമെന്ന് എന്തുറപ്പാണുള്ളത്?”

ദാശമുഖ്യൻ തുടർന്നു.

‘ഞാനൊരു പരട്ട മൂശേട്ട തന്തയാണെന്നോ.... വല്ലാതെ എയർ പിടിക്കുകയാണെന്നോ ധരിക്കരുത്. എനിക്ക് ആണായിട്ടും പെണ്ണായിട്ടും ഒന്നേയുള്ളൂ. തലയിൽ വച്ചാൽ ചെറിയ ചെറിയ പേനരിക്കും തറയിൽ വച്ചാൽ ചെറിയ ചെറിയ ഉറമ്പരിക്കും (കട്:ബിഗ് ബി) എന്ന് പറഞ്ഞ് വളർത്തിയതാണ്. എന്റെ കൊച്ചുമക്കൾ കൊട്ടാരത്തിൽ ഇസ്പേഡ് ഏഴുകളായി, ചാണകം പെറുക്കി നടക്കുന്നത് കാണാനുള്ള ചാൻസ് ഞാൻ ഉണ്ടാക്കി വക്കില്ല!‘

ദാശമുഖ്യന്റെ സ്റ്റേറ്റ്മെന്റ് കേട്ട ദേവവ്രതൻ ഒരു മിനിറ്റ് ആലോചിച്ചു നിന്നു. എന്തുവിലകൊടുത്തും അച്ഛന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റിക്കൊടുക്കണമെന്നുറച്ച അദ്ദേഹം, കൈകൾ രണ്ടും മടക്കി ആട്ടി ബാക്ക് മസിൽ ടൈറ്റ് ചെയ്തുനിൽക്കുന്ന ദാശമുഖ്യനോടായി പറഞ്ഞു.

“ചേട്ടാ, ചേട്ടനിലെ ഫോർവേഡ് പ്ലാനിങ്ങിനെ ഞാൻ അംഗീകരിക്കുന്നു, ബഹുമാനിക്കുന്നു. ചേട്ടൻ പറഞ്ഞത് ലോജിക്കലി കറക്റ്റായ പോയിന്റുമാണ്. സമ്മതിച്ചു. സോ, നിങ്ങളുടെ ആവലാതി തീർക്കുവാൻ ഞാനിതാ ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ സാക്ഷിയാക്കി ശപഥം ചെയ്യുന്നു. ശന്തനുമഹാരാജാവിന് ഗംഗാദേവിയിലുണ്ടായ ഗംഗാദത്തൻ ഏലിയാസ് ദേവവ്രതൻ എന്ന ഈ ഞാൻ, ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും വിവാഹം കഴിക്കുകയില്ല!!!“

ആ സമയത്ത് അവിടെ ഒരു വെള്ളിടി വെട്ടി. മന്ത്രിമാരും ദാശമുഖ്യനും ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി, മിന്നലേറ്റ് ചാവുകയാണെങ്കിൽ ഒരുമിച്ച് ചാവാം എന്ന സെറ്റപ്പിൽ ഗംഗാദത്തന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്നു നിന്നു.

ആ പ്രതിജ്ഞ കേട്ട് ഇറയത്തിരുന്ന സത്യവതിയുടെ അമ്മയും അമ്മാമ്മയും അടുക്കളിയിലുരുന്ന് കിളിവാതിലിലൂടെ സിറ്റൌട്ടിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന സത്യവതിയും അത്ഭുത പരതന്ത്രരായി ഗംഗാദത്തനെ നോക്കി.

എല്ലാവരും അത്ഭുതപ്പെട്ടപ്പോഴും ദാശമുഖ്യൻ മാത്രം തെല്ലും അത്ഭുതമില്ലാതെ തല താഴ്ത്തി, പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പിറുപിറുത്തു.

“കല്യാണം കഴിക്കില്ല എന്ന് പറഞ്ഞതുകൊണ്ടായില്ല. പിള്ളേരുണ്ടാവാൻ കല്യാണം കഴിക്കണമെന്നൊന്നുമില്ല!!“

അതുകേട്ട പാടെ ഗംഗാദത്തൻ തന്റെ പ്രതിജ്ഞയിലെ ആ ഇമ്പോർട്ടന്റ് ക്ലോസ് കൂടെ ചേർത്ത് പറഞ്ഞു.

“ഈ നിമിഷം മുതൻ എന്റെ മരണം വരെ ഞാൻ ഒരു നിത്യബ്രഹ്മചാരിയായിരിക്കും!!“

അത് പറഞ്ഞവശം വീണ്ടും ഇടിയോടു കൂടിയ ഒരു മിന്നലുണ്ടായി. ഒരു സെക്കന്റ് ഗ്യാപ്പിൽ ആകാശത്തുനിന്ന് പുഷ്പവൃഷ്ടിയും!

പിതാവിന് കല്യാണം കഴിച്ച് ലൌകിക സുഖങ്ങളിൽ ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി തന്റെ ലൌ സുഖങ്ങൾ ത്യജിക്കയാൽ, അത്തരത്തിലൊരു ഭീക്ഷ്മമായ ശപഥം ചെയ്കയാൽ ദേവവ്രതൻ അന്നുമുതൽ ഭീഷ്മർ എന്ന് അറിയിപ്പടാൻ തുടങ്ങി. ആക്ചലി ഭീഷ്മർ എന്നല്ല, ഭീകരൻ എന്നാണ് പേർ ഇടേണ്ടിയിരുന്നത്. കാരണം, ശപഥം അത്രക്കും ഭീകരമായതായിരുന്നില്ലേ?

സത്യവതിയുടെ ക്ടങ്ങൾക്ക് രാജ്യാവകാശം പക്കായായി എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ദാശമുഖ്യൻ തന്റെ പുത്രിയെ ശന്തനുമഹാരാജാവിന് വിവാഹം ചെയ്തുകൊടുത്തു. തന്റെ അഗ്രഹനിവർത്തിക്കായി സർവ്വസ്വവും ത്യജിക്കാൻ തയ്യാറായ തന്റെ ഓമനപ്പുത്രൻ ഭീഷ്മർ സ്വഛന്ദമരണനായി, അതായത് ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമത്ത് മാത്രം മരിക്കുന്നവനായിതീരട്ടെ എന്ന് ശന്തനു അനുഗ്രഹിച്ചു.